“Dy froulju fertsjinje it.”

“Dy froulju fertsjinje it.”
Die ene gedachte bleef hangen bij Jan Suierveld. In 1977 gaf ze uiteindelijk de doorslag: er moest een Frouljus PC komen. Want in Weidum, zijn dorp, ontbrak het niet aan talent. Een stuk of acht sterke kaatssters liepen er rond. Wat ontbrak, waren kansen. Wedstrijden waren schaars. Pas drie jaar eerder, in 1974, had de KNKB het dameskaatsen officieel erkend en was de eerste officiële partij gespeeld.
Suierveld zag het van dichtbij. Tussen de speelsters zaten vrouwen van zijn eigen leeftijd. “Ik fong sinjalen op fan dy froulju,” zegt hij. Hun wens was duidelijk: ook zij wilden een vrijeformatiepartij, zoals de PC, waarin je je als partuur kunt inschrijven. Tot dan toe waren vrouwen aangewezen op bondspartijen of op ‘troch-inoar-lotsjen’, waarbij het lot bepaalde met wie je speelde.
Het idee liet hem niet meer los. Het groeide, werd hardnekkig, kroop onder zijn huid. “Ik hie in dream fan in fjild mei keatsende froulju en in soad minsken der omhinne.” En dat bedoelt hij letterlijk. “Ik ha der echt fan dreamd.”
Vanaf dat moment was er geen weg terug. Suierveld besloot zijn droom werkelijkheid te maken: in Weidum moest een vrijeformatiepartij voor vrouwen komen. De Frouljus PC.
Na deze 43ste editie nam hij afscheid van dit prachtige kaatsevenement.

Recente berichten









